Welke plaats neemt de voorstelling in het veld in?

PIANOSTEMMEN is een voortzetting van het eerdere werk van Klemens Patijn, waarbij hij ongemakkelijke maatschappelijke onderwerpen aankaart. Met zijn werk onderzoekt hij voortdurend de mogelijkheden van theater en muziek om invloed uit te oefenen op de samenleving en concrete maatschappelijke issues. Op welke wijze kan theater nieuw inzicht en begrip bieden, een discussie aanzwengelen?

 

Een volgende stap

Met deze voorstelling zet hij een volgende stap in het vocabulaire van muziektheater. Muziek en theater worden zo vergaand geïntegreerd, dat zij samen één taal spreken. Doorgaans wordt in muziektheater taal als belangrijkste betekenisgever ingezet en blijft de scheiding met muziek over het algemeen helder: in het beste geval neemt de muziek het over waar woorden te kort schieten. Maar Patijn graaf dieper.

 

Een eigen verhaal

In PIANOSTEMMEN vertellen instrumenten daadwerkelijk een eigen verhaal, zowel via woorden als via noten. Zo wordt een emotionele en onderbewuste laag aangeboord die via verschillende stemmen, registers en perspectieven een ongemakkelijk verhaal uiten.

 

Kunstroof

Kunstroof is een ongemakkelijk onderwerp waarover weinig bekend is. De voorstelling geeft op een originele manier bekendheid en inzicht in deze nasleep van WOII en trekt het onderwerp actief naar het heden. Door de maatschappelijke kwestie van kunstroof en modern herdenken bij de kop te nemen, plaatst Patijn een meer experimentele muziektheatervorm in het publieke debat. En andersom wordt de gekende (je zou bijna zeggen ‘uitgekauwde’)  thema’s als ‘WOII’, ‘dodenherdenking’ en ‘een cultuur van zwijgen en wegkijken’ nieuw leven ingeblazen.

 

In perspectief

Een voorstelling over dit onderwerp is op deze manier nog niet eerder gemaakt: enerzijds worden tekst en muziek volkomen gelijkwaardig gepresenteerd, anderzijds worden waargebeurde verhalen, documentair materiaal en journalistieke bronnen op gelijke voet geplaatst als fictie. Het perspectief van een oude man is volkomen gelijkwaardig aan het perspectief van een oude piano.

 

Herdenken is een actualiteit

Tg Goed Gezelschap maakt hiermee experimenteel muziektheater over een ongemakkelijk onderwerp dat ook voor jongere generaties actueel is. Juist zij vragen zich af hoe ze moeten herdenken en wat WOII nog met hen te maken heeft. Pianostemmen is een ervaring die de toeschouwer bewust maakt van het gegeven ieders bestaan is gegrondvest op basis van het leed van anderen. Juist de jongste generaties moeten leren zich met open ogen hardop af te vragen waar de eigen verantwoordelijkheid ligt. De voorstelling geeft hiervoor concrete handreikingen.